Dag 15 | Coast to Coast

,
Dit bericht is onderdeel van de serie Coast to Coast
Bekijk meer berichten


 

Ik schrijf dit nu voor het eerst de dag erna: gisteren gecrasht in mijn tent en om half 9 naar bed!
Ik wist dat ik nog een dag extra had dus het vieren kon wel even wachten, en dat doe ik bovendien vandaag met mijn Nieuw Zeelandse vrienden, die vandaag zullen aankomen.
Die doen iets minder km per dag: slim als je 65+ bent, en het gaat om t doen, nietwaar?

Ik was al vroeg op gisteren, en was best opgewonden: de laatste dag!
Het zou best nog een lange etappe worden, met in het begin een steile klim, omhoog uit het Eskdal.
Leuk te merken dat je conditie erop vooruit gaat, als je zo’n 2 weken aan het lopen bent: heerlijk die meters omhoog met een lijf dat doet wat t moet…

Over de Moors, laatste kreten van de grouse, en toen het prachtige dal van de Beck in.
Een rustige klim langs een riviertje en weer eens in het bos lopen!
Op deze laatste dag liep ik echter verkeerd, had geen zin om terug te keren en miste de kluizenaarsgrot, die een bezienswaardigheid zou zijn.
Geeft niet, want ik heb toch al besloten dit een keer in een lang weekend te doen met de familie: IJmuiden Newcastle, trein en je bent er..

Op de laatste oversteek naar de kust kwam ik op een plek, waar een plankier was gemaakt om moeras over te steken.
Je ziet soms wandelaars vóór je lopen, die je of inhaalt of die zich van je verwijderen.
Ik haalde deze in terwijl ze op de plankier zaten, uit te rusten oid leek uit de verte.
Toen ik aankwam bleek de vrouw gevallen te zijn met haar hoofd op de plankier en ze bloedde enorm uit een wond aan haar slaap.
Kleding, d’r haar, plankier, alles onder het bloed.
Ze zeiden dat ze niks bij zich hadden, en ik had mijn complete EHBO uitrusting bij me (= ziplock met van alles wat).
Ik kon ze dus gelukkig helpen met steristrips, gaasjes, alcohol, pijnstillers en zelfs een beetje etherische olie (lavendel om te kalmeren).
Deze set sleep ik al jaren mee dus ik was blij dat t eindelijk een keer van pas kwam (maar niet te vaak hopelijk)
De vrouw was 75 en deed de coast to coast, (weliswaar in veel kortere etappes maar toch), met haar tien jaar jongere man, en ze was vastbesloten door te lopen.

Ik liep dus ook maar weer door, nog een beetje ongerust over de vrouw, maar al gauw afgeleid door het prachtige uitzicht op de zee!
Het was fantastisch weer, 20 graden, wel wat wind maar niet te veel, en wat wil je, aan zee.

Ik wilde de laatste 8 km niet te snel laten voorbijgaan dus ben nog even op de kliffen gaan genieten van een noedelsoepje (en ook omdat ik best moe was); het moeilijkste als je alleen loopt vind ik de tijd nemen om te stoppen en goed te rusten: ik had 5 uur non stop gelopen met af en toe een reepje.

Het laatste stuk is prachtig, en Robin Hood’s bay, een oud zeeroverplaatsje vol kleine steile steegjes en fish & chips winkels: een plaatje!

Toen naar het strand, de laatste meters en mijn steentje, dat ik in St Bees van het strand meegenomen had, hier in de zee gedropt (traditie).
In de Wainwright bar het boek gesigneerd, waar ik ook het Amerikaanse stel weer zag, dat de tocht inderdaad volbracht had! Wat een doorzettingsvermogen!
Een ‘pint of beer’ later en ik ging de laatste meters door naar de camping, weer omhoog maar de moeite waard, weer een paadje, langs het vee en de velden.
De Amerikanen hadden nog gevraagd of ik mezelf niet op een hotel wilde trakteren, maar ik verlangde er juist naar de reis af te maken in mijn tentje, dat door weer en wind betrouwbaar is gebleken.

Deze camping had nog iets heel bijzonders: een ligbad! Voor 1 pond kon ik mijn moeie benen lekker laten weken: als dat geen cadeautje was…
De laatste zelf gedroogde maaltijd gegeten vanuit mijn slaapzak en ik ben gecrasht: om half 9 sliep ik!

I did it!!!!

 

 

Comments (8)

  • jolanda logtens geukema 28 september 2018 at 19:00 Reply

    Hoi Marjolein,
    het is volbracht, iets om tros op te zijn!
    En wat mooi dat je ons hebt meegenomen op je wandeling, we hebben genoten van je verhalen, foto’s en video’s.
    Cheers

  • Anita 29 september 2018 at 09:37 Reply

    Hoi Marjolein. Gefeliciteerd, je hebt t gedaan. Ik heb genoten. Heel inspirerend. Bedankt voor het delen.

    • offlein 3 oktober 2018 at 16:48 Reply

      Thanks! Wat leuk!!!

  • Michiel 29 september 2018 at 09:51 Reply

    Lieve Marjolein, respect is alles wat ik kan zeggen. Wat heerlijk en bijzonder zoals ik mee kon op je supertocht. ( scheelt mij weer veel stappen) en wat leuk van opzet met de kaart en je commentaar erbij en de vele foto’s. Zet aan tot binnenkort de zee over te steken en bij robinhood bay te gaannwandelen.
    Ook het trekvogelpad waarover je schreef opgezocht en klaar om aan te gaan tikken. Dank je voor het meegenieten… dikke x
    Michiel Geijskes.

    • offlein 3 oktober 2018 at 16:34 Reply

      Wat leuk Michiel, il zou zeggen: doen!

  • Naomi 29 september 2018 at 10:07 Reply

    You made it! Wat een avontuur!

    Heb met veel plezier elke dag je verhalen gevolgd en in de tussentijd ook de verhalen van je andere reizen gelezen (ik wil nu ook naar Oman)

    Ongelooflijk stoer dat je dit in je eentje hebt gedaan.

    Mooie website is dit trouwens!

  • Corrie Deelen 30 september 2018 at 11:31 Reply

    Chapeau Marjolein, stoer om dit helemaal in je eentje te doen!! Het was heel leuk om je te volgen en een aantal herkenningspunten te zien. Wij gaan volgend jaar weer naar Engeland…Seahouses Northumberland. Succes bij alle verdere ondernemingen!!

    • Marjolein Keuning 1 oktober 2018 at 15:08 Reply

      dank je wel jullie allemaal voor je leuke reacties en het meeleven. Het was voor mij ook nóg bijzonderder (?) om dit te doen , in de wetenschap, dat jullie met mee meereisden, online of in de toekomst in het eggie…..

      We zullen het er nog wel over hebben als we elkaar zien!

      groetjes Marjolein

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *